AMAIA
_
Ane Ontoria




Kaixo ni 80 urteko pertsona heldua naiz,irratsaio onetako ordezkariak nire etxeko telefonoa aurkitu eta deitu didate nire historia puntu eta koma irrati saioan kontatzeko.

Nik amaia dut izena ,ile beltza,begi urdinak eta oso argala naizen pertsona martxosa naiz. Alaia,dibertigarria, rock-zalea eta eskuzabala naiz.

Nire auzoan jende guztiak ezagutzen nau asko gustatzen zaidalako paseatzera ateratzea.
Igeriketa egiten dut polikiroldegi famatu batean:anboto lasai polikiroldegian.

Jateko gogoko dudana da arroza tomatearekin eta nire auzokide marinak egiten dizkidan kroketak.
Ez zait gustatzen arrosa koloreko arropa baina ez dut ala ere gorroto. Nire bizitzak aspergarria dirudi??????erantzuna nahi baduzue historia kontatzen amaitzen dudanean deitu nire telefonora:690965625.

10 urte egin nituenenean ,amak erabaki zuen ordua zela ni ikastolara oinez eta bakarrik joatea. Nire lehen eguna zen eta beldurra neukan, oso goiz zenez inor ez zegoelako eta ze o zer gertatu ahal izan zitzaidalako. Bidetik nindoala bat-batean konturatu gabe harri batekin estropezu egin eta lurrera erori nintzen. Buruan eman nuenez konorterik gabe geratu nintzen eta jende guztia niregana etorri zen eta ospitalera deitu zuten.

Egun batzuk pasa ziren eta hobeto nengoen, konetik esnatu nintzenean ama eta aita nirekin zeuden .Ikastolara bakarrik berriro joan nintzen eta ez zitzaidan ezer gertatu, oso pozik nengoen handia egiten ari nintzelako. Kurtsoa amaitu zen eta guztia gainditu nuenez egun guztietan lagunekin igerilekura joaten nintzen.

Uztailan amak deitu zuten, enpresa bat zen lana eskaintzen zuena. Enpresa hori Brasilen zegoen eta egazkiñaz joan izango beharko genuen.

Egunak pasa eta aireportura joan ginen. Hegazkina aireratu eta Brasilerantz abiatu ginen. Bidaian aeroplanoa txarto jarri zen eta jausgailu batekin jaitsi izan behar ginen. Arbelia izeneko herri batera iritsi ginen.

Arbelia, herri oso pobrea zen .Ez zegoen ia jenderik ezta dendarik. Aterpetxe batean geratu ginen eta kanpotik ez zen adoretsua, armiarmak zeuden eta zura apurtuta zegoen. Berogailurik ez zegoen eta hotz handia egiten zuen. Oso zaharra zen ,bainuak zikinak zeuden eta jateko janariak zaporerik ez zeukan. Herri honetan ez zegoen hegazkinik eta autoa ez geneukan. Amak lana galdu zuen eta triste zegoen .

Arbelian 4 urte egon ginen bizitzen eta hor lana aurkitu genuen. Aita eta amaren soldatarekin auto bat erosi genuen eta etxera bueltatzeko ordua zen. Lagunak egin nituenez beraietaz agurtu nintzen eta bidaia hasi genuen.

Etxera iritsi eta familia kezkatuta zegoen. Egun horretan nire urtebetetzea zen eta konturatu nintzen , nire aitite hil egin zela , negar asko egin nuen eta zoratuta gelditu nintzen asko maite nuelako.

Amonaren etxean geunden eta aita eta ama sukaldean zeuden hitz egiten.
-Ama:lastana, auzokideak ezan dit gure etxea desagertu egin zela.
-Aita:niri ere horrelako zerbait esan didate, zer egingo dugu maitea?
Gure etxea desagertu egin zela entzun nuen eta traumatizatu nintzen gauza emozioante eta gogor hauek ezin nituelako jasan.

Internado batera eraman ninduten 20 urte beterarte. Atera nintzenean familia bisitatu eta .nire bizitza jarraitu nuen .lan bat aurkitu nuen eta mutil laguna ere bai.


Arbelian 4 urte egonda zer egin nuen jakin ba nahi duzue nire postara mezuak bidali:AMAIA_80 @HOTMAIL.COM
Internadu horretan ze esperientzia gertatu zitzaidan galdetu ahal didazue ere bai.
clip_image001.jpg