AFRODITAREN SENARRA
Jon Ander Márquez


Bazen behin, antzinako denboretan, baso bat, Agoj deitzen zena. Han, bazegoen printzesa bat, Afrodita deitzen zena. Neska oso polita zen, Afrodita, begi urdinak zituen, ile horixka, ile oso luzea, sudur txikia, belarri txikiak, ez zen ez oso baxua ez oso altua eta 22 urte zituen. Baina berak, gauza asko nahi zuenez, erabaki zuen bere ametsetako gizona aukeratzea eta horretarako erabaki zuen basoko mutil guztiei komunikatzea, pasatzeko bere gaztelutik erabakitzeko nor den bere gustuko mutila, bere senarra izateko. Afroditak ere esan zien basoko mutilei, bakarrik joateko ile horia zutenok, argalak, politak eta begi urdinekoak eta gainera eduki behar zuten 18 urtetik 24 urtera eduki behar zuten eta gehiago zutenok ezin ziren sartu. Mutil horiek izan behar ziren: alaia, humore onekoak, barregarriak eta batez ere, ez ziren egon behar maiteminduta edo prometituta beste emakumeekin. Mutilen zereginak izan behar ziren: bere emazteari opariak egitea, hau da, diamanteak, eraztunak… bestela Afroditak ez zuen ezertaz jakin nahi beraietaz. Afroditak senar bat edukitzeko arrazoia zen, bestela printzesa izateari agur esan beharko ziola, eta horregatik presa asko zuen senarra edukitzeko. Mutilak ailegatu beharko ziren aste baten buruan eta denbora horretan Afroditak prestatu beharko zuen guztia, apaingarriak, mutilentzako janaria…
Denbora pasatzen joan zen eta ordua ailegatu zenean Afroditak oso arropa dotore zeraman eta oso polita jantzi zen, gauza asko zeunden Afroditaren gazteluan, musikariak, pailazoak, zerbitzariak eta nola ez, Afroditaren aita eta ama. Gero mutilak ailegatu zirenean oso pozik jarri ziren printzesa polita zela ikustean. Afroditak hitz egin zien mutil guztioi, Afrodita esan zuen 20 mutil zeudela eta ezin zutela momentu onetan erabaki eta horregatik esan zuen mutil bakoitzari egun bat egotea eta horrela izango zela errazago erabakitzea norekin ezkonduko zela, 1.go mutila oso polita zen baina ez zuen Afrodita nahi zuen ezaugarri guztiak, 2. egunean, oso ondo baina ez zeukan begi urdinak, horrela egon zen 17. mutilara iritzi arte, 17. mutila deitzen zen Alexandro eta Afrodita nahi zuen ezaugarri guztiak zituen, os pozik jarri zen Afrodita Alexandro ikustean eta maitemindu zen, biak maitemindu ziren baina gero jarraitu zuen mutilekin erabakitzen eta beste mutil bat zegoen Alexandro bezalakoa baina hau deitzen zen Pedrito, Afrodita ez zekien zer egin, eta maitemintzeko egun bat osorik berriz pasa zuten, Afrodita erabaki zuen, eta erabaki zuen Alexandro zeren Alexandro opari asko egin zion eta Pedrito, bat ezta ere ez zion egin.
Azkenean oso pozik bizi ziren Alexandro eta Afrodita, ezkondu ziren eta joan ziren estei bidai bat egitera, oso pozik bizi ziren eta ume asko izan zituzten.
Baina 5 urte pasa ondoren, Alexandro eta Afrodita haserretu ziren eta erabaki zuten separatzea, eta hitz egin zuten abogadu batekin eta separatu ziren, oso pozik bizi ziren bakoitza bere kabuz.

Baina oraindik biak bazeuden maiteminduta, eta 2 ume zituzten eta ezin zutenez erditik moztu, erabaki zuten dena konpontzea eta konpontzeko, separatu zioten abokatuarekin hitz egin zuten.
Abokatua esan zieten biei, hobeto zegoena zela, berriz hasi zerotik eta gauza edo edozein txikikeriagatik ez haserretzeko, biek onartu zuten eta berriz ezkondu ziren. Oso pozik bizi ziren aien umeekin.
Azkenean, Afrodita eta Alexandro oso pozik bizi ziren aien heriotza heldu arte.